Al jaren lukt het nauwelijks om ongelijke kansen in beweeg- en sportdeelname te verminderen: het is een hardnekkig en complex vraagstuk. De Nederlandse Sportraad en de Raad voor Volksgezondheid & Samenleving pleiten voor een fundamenteel andere en meer samenhangende aanpak. Het advies ‘Niemand aan Zijlijn’ wordt vandaag aangeboden aan Mirjam Sterk, minister van Langdurige Zorg, Jeugd en Sport.
In het advies pleiten de organisaties voor een aanpak uitgaat van het dagelijks leven van inwoners, in plaats van vooral te focussen op belemmeringen binnen bewegen en sporten zelf. Veel oorzaken van kansenongelijkheid in bewegen en sport liggen namelijk buiten de beweeg- en sportsector, zoals gezondheid, stress, sociale omgeving, armoede en de inrichting van de leefomgeving. Binnen die bredere aanpak kan de beweeg- en sportsector zelf ook belangrijke veranderingen doorvoeren voor meer kansengelijkheid.
Om zoveel mogelijk mensen de keuze te geven of en hoe zij willen bewegen of sporten, is een fundamentele verschuiving in beleid nodig. Omdat de oorzaken van kansenongelijkheid in bewegen en sport veelal buiten de beweeg- en sportsector zelf liggen zijn interventies op dit terrein slechts een druppel op een gloeiende plaat: het effect blijft zeer klein. Voor echte verandering is beleid nodig dat drempels tot sporten en bewegen in het dagelijks leven verlaagt. Deze drempels kunnen heel divers zijn: van financiële of fysieke drempels, tot twijfels of ze het wel kunnen of erbij mogen horen.
Deze drempels kunnen voor een deel in bewegen en sport worden verlaagd, maar dit dient dan wel onderdeel te zijn van een samenhangende aanpak met andere beleidsterreinen zoals zorg, onderwijs, het sociaal domein en ruimtelijke ordening. Op lokaal niveau zien de raden veel actie om de verbindingen tussen deze beleidsterreinen te leggen, maar op rijksniveau blijft dit achter.
Lees het volledige nieuwsbericht op de website van Raad voor Volksgezondheid & Samenleving.